Rodzi się NATURALNIE, a warunki mają być jak najbardziej zbliżone do porodu w domu. Nie ma więc opcji znieczulenia.
Do porodu w tym miejscu trzeba się zakwalifikować. Można kwalifikację przejść na kilka tygodni przed planowym terminem porodu lub już w trakcie akcji porodowej na podstawie KTG.
Trafiliśmy na izbę przyjęć przy skurczach co ok.3 minuty. Dokumenty wypełniłam szybciutko (tak mi się przynajmniej wydawało, ale miałam w tracie 4 skurcze, więc mogło to być tylko wrażenie), a pani na recepcji była cudowna, pomagała mi jak mogła i czekała, aż będę w stanie spokojnie wypełniać wszystko dalej.
KTG kwalifikuje mnie do Domu Narodzin. Serce dzidziusia wali jak dzwon, więc nie ma przeciwskazań. Idziemy do sali Londyn, gdzie Martyna już napuszcza wodę do wanny. Na ścianie tapeta, w parapecie świeczki, wielkie łóżko z domową pościelą, obok wanna, po drugiej stronie drabinki i piłka. Światło w pokoju jest przygaszone, wchodzę do wanny, w uchu od wyjścia z mieszkania mam słuchawkę, w której leci zapętlona piosenka, którą naczęściej puszczam w trakcie Shavasany na moich zajęciach.
Nie ma jarzeniówek, łóżka ginekologicznego, nikt mnie nie popędza, nikt na piętrze nie rodzi wtedy co ja, jest cicho, spokojnie i intymnie. Ł. masuje mi plecy, zapala świeczki, daje do wachania olejek lawendowy i prowadzi mnie oddechem, aż w końcu robi zimne okłady i kompresję miednicy. Joga ratuje mnie oddechem i kierowaniem uwagi daleko od tego, co dzieje się na dole. Myślę obsesyjnie o tym, że ból porodowy to jedyny ból, świadczący o tym, że dzieje się coś dobrego z moim ciałem i za moment wszystko minie. Martyna przychodzi co jakiś czas, robi ktg, aż w końcu zostaje. Instruuje jak mam zmienić pozycje, jak oddychać i co zrobić, żeby uniknąć wszelakich niepożądanych konsekwencji porodu (if you know what I mean).
Po 2 godzinach od naszego przyjazdu na izbę przyjęć rodzi się G.
Obie jesteśmy całe, zdrowe i spokojne. Chyba obie stwierdzamy, że to był dobry poród.
Przechodzimy na łóżko i zostajemy w tej sali jeszcze na lekko ponad 2 godziny, zjdam śniadanie. Później idę z G. do sali obok, która jest tak samo wielka, z łazienką i 2 łóżkami, gdzie będę jeszcze z jedną dziewczyną i jej maluszkiem.
Miałam wychodzić od razu na żądanie, ostatecznie zostaję na te 2 doby. Przez ten czas rodzi tu tylko jeszcze jedna dziewczyna.
Nie ma tłumów.
Dlaczego?
.
.
.
.
Kilka ciekawostek na temat Domu Narodzin na Żelaznej
Poród tam jest refundowany przez NFZ. Ma kilka sal porodowych, każda z nich ma wannę, albo prysznic. Położne odbierają porody DO wody, więc cały czas można siedzieć w wannie.
Jedzenie to WYPAS. Siedząc tam 2 dni zastanawiałam się, jak ja się będę żywić, jak wrócę do domu.
Warunki są super, położne kapitalne, czuć, że tam ludzie lubią pracować.
Rodzące z jakimi leżałam oceniały swoje porody jako bardzo dobre i nie były to ich pierwsze porody w Św. Zofii.
Całe przedsięwzięcie kosztowało nas (i naszych bliskich) sporo zachodu, ale mając w sercu moje wyobrażenia i wierzenia zdecydowanie było warto.
Jeśli jesteś w ciąży lub znasz kogoś, kto może tego potrzebować przed porodem to tych kilka słów ode mnie:
- Twoje ciało wie jak urodzić dziecko i jedynym co może Ci przeszkodzić jest Twoja myśląca i analizująca głowa.
- Twoje dziecko WIE jeszcze lepiej jak się urodzić. Akt porodu to jest wspólne wydarzenie.
- Ból porodowy to jedyny ból w naszym ciele, który świadczy o tym, że dzieje się coś dobrego i mija OD RAZU
- Zaufaj sobie
Jeśli szukasz fajnej położnej, która będzie Cię dobrze prowadzić w podróży do macierzyństwa i stworzy wspierającą atmosferę to zostawiam tutaj kontakt do Martyny Grygiel – Kaczmarek: midwifefrompoland@gmail.com.
Pozdrawiamy 🙂